Każda z nas przygotowała kilka zdań na temat naszej przygody z wolontariatem

 

Aleksandra Kumorek - Najbardziej w projekcie spodobało mi sie pergamano. Dzięki takim zajęciom nauczyłam się jak pracować z osobami niepełnosprawnymi i jak z nimi współdziałać w życiu codziennym.Bycie w naszej grupie jest dla mnie czymś, co daje mi nowe doświadczenia, pozwala rozwijać moje możliwości. Przez cały ten czas również uczę się jak współpracować z niepełnosprawną młodzieżą. Uważam, że jest to dla mnie dobre doświadczenie.

 

Karolina Sabiniok - Najbardziej w projekcie spodobały mi się batiki. Dzięki takim zajęciom przeżyłam ciekawą przygodę, nie zapomnę moich nowych kolegów i koleżanek, którzy są radośni i szczerzy.Dużo wspomnień… zajęcia plastyczne były ciekawe, nauczyłam się robić oryginalne prace, ale najlepsze były rozmowy z naszymi znajomymi, żartują, opowiadają nam o swoich planach, są przyjacielscy i zawsze uśmiechnięci. Myślę, że powinniśmy się od nich nauczyć takiej szczerości i otwartości.

 

 Gabriela Krzempek - Najbardziej w projekcie spodobało mi się, że ucząc się kolejnych technik, nie musieliśmy trzymać się gotowych szablonów, tylko tworzyliśmy to, co wyobraźnia nam nasunęła. Dzięki takim zajęciom zrozumiałam, że należy cieszyć się z najmniejszej drobnostki, bo właśnie takie małe szczegóły sprawiają, że jesteśmy szczęśliwi.Projekt, początkowo będący ciekawym pomysłem, stał się tak naprawdę czymś niezapomnianym, co na zawsze zostanie w mojej pamięci. Na własnej skórze ( czego nie da się zastąpić opowieściami innych ) przekonałam się, że inny wcale nie znaczy gorszy. Poznałam wspaniałych ludzi. Odkryłam, że można, a nawet trzeba czasami wyłączyć szablonowe myślenie i ponieść się własnej wyobraźni.

 

Dorota Kopeć - Najbardziej w projekcie spodobało mi się pergamano.Dzięki takim zajęciom mogłam nauczyc sie ciekawych rzeczy i poznac nowych znajomych.

 

Paulina Biaduń - Dzięki naszym zajęciom nie tylko mogłam wykazać się artystycznie i poznać nowe sztuki malarskie, ale także spędzić czas z osobami niepełnosprawnymi. Przekonałam się, że takie osoby nie są dziwne, są po prostu inne, co nie znaczy, że gorsze lub lepsze. Mają swój świat i swoje życie troszkę różniące się od naszego, ale ono wcale nie jest gorsze. Zrozumiałam, że nie należy obawiać się kontaktu z osobami niepełnosprawnymi, ponieważ są to naprawdę mili i otwarci ludzie, którzy swoim charakterem potrafią nas niejednokrotnie pozytywnie zaskoczyć i jak niejeden pomimo różnych problemów cieszyć się życiem.

 

Martyna SkrzypekNajbardziej w projekcie spodobało mi się pergamano.Dzięki takim zajęcią zrozumiałam co to jest wzajemny szacunek, współprawca z nowymi dla mnie osobami a także poznałam świat innymi oczyma. Było to dla mnie coś nowego, coś co zapamiętam na bardzo długo i na pewno będę zachęcała innych do takiego spędzania czasu.

 

Paulina Mieczkowska - Najbardziej w projekcie podobało mi się pergamano. Dzięki takim zajęciom poznałam ciekawych i radosnych ludzi, z którymi dobrze się bawiłam, jak i nauczyłam się z nimi dogadywać.